|
Diagnose borstkankerHet stellen van de diagnose borstkankerHet voelen van een knobbel of het zien van een afwijking op de borstfoto is het begin van 'verder onderzoek' om tot een diagnose te komen. Bij het lichamelijk onderzoek wordt vooral gevoeld naar mogelijk verdikte klieren in de oksel en hals. Een afwijking op de borstfoto kan zijn:
Vaak wordt een echografie gemaakt na het voelen van een knobbel of het zien van een afwijking op de borstfoto, om de afwijking beter te kunnen beschrijven als verdacht of onverdacht. Bij vrouwen onder de 30 jaar wordt na het voelen van een knobbel als eerste een echo onderzoek gedaan. Een MRI-scan wordt gemaakt als er wel een verdenking op borstkanker is, maar de afwijking onduidelijk is. Bij vrouwen die een erfelijke kans hebben op borstkanker wordt meestal direct al een MRI-scan gemaakt. De volgende stap is meestal het opzuigen van cellen uit de verdachte plek met een dunne holle naald. Zo'n punctie is niet pijnlijk. De cellen worden microscopisch beoordeeld op verdacht of onverdacht voor kanker. Is de uitslag onverdacht en ook het andere onderzoek eigenlijk onverdacht, dan gaat het onderzoek niet verder. De vrouw komt later wel terug voor controle. Is de uitslag verdacht dan wordt besloten een stukje weefsel uit de borst te verwijderen (een biopsie te doen). Bij deze ingreep wordt plaatselijke verdoving gegeven. Is er sprake van een verdachte klier dan wordt ook daarvan een punctie of biopsie genomen. Het reepje weefsel wordt microscopisch onderzocht en dan is het mogelijk de definitieve diagnose 'kanker' te stellen of als uitslag te krijgen dat het 'geen kanker is, maar het kan worden'. Dat wordt een 'in situ kanker' genoemd. De microscopische uitslag kan zijn:
Wanneer de diagnose kanker zeker is, wordt verder lichamelijk onderzoek en minutieus röntgen onderzoek uitgevoerd om na te gaan of er uitzaaiingen zijn. Lees verder over de behandeling van borstkanker (advertenties)
|
(advertenties)
Alle MediStart websites
|
